وبلاگ

قوانین استفاده از آسانسور در آپارتمان ها

قوانین استفاده از آسانسور در آپارتمان ها

ممکن است برای شما هم این سؤال پیش آمده باشد که آیا ساکنین طبقه همکف و یا طبقه اول می‌توانند از پرداخت هزینه‌های آسانسور مانند هزینه نصب و تعبیه کردن آن و پرداخت شارژ و هزینه‌های تعمیر خودداری کنند؟

طبق ماده ۲۳ قانون تملک آپارتمان‌ها در مورد قوانین استفاده از آسانسور، اعتراض ساکنین طبقات همکف و یا اول مبنی بر عدم پرداخت هزینه‌های مربوط به آسانسور به علت استفاده نکردن از آن، قابل پذیرش نیست

 اگر در ساختمانی سه یا چهار طبقه، مالکین طبقه سوم و دوم (و چهارم در مورد ساختمان چهار طبقه)، قصد نصب آسانسور داشته باشند و مکانی هم برای تعبیه شدن آسانسور از پیش تعیین شده است، در صورت مخالفت ساکنین طبقه اول و طبقه همکف می‌توانند برای نصب آسانسور اقدام کنند

طبق ماده چهارم قانون تملک آپارتمان‌ها، اگر مجموع مساحت طبقات بالایی یعنی طبقات سوم و دوم (و چهارم) از مساحت واحد طبقه اول و همکف بیشتر باشد، سایر مالکین می‌توانند به صورت قانونی حق‌السهم نصب آسانسور را به همراه خسارات احتمالی از مالکین معترض دریافت کنند. 

مدیر ساختمان وظیفه دارد تمام ساختمان را در مقابل خطرات احتمالی بیمه کند. سهم هر یک از واحدها از حق بیمه، بر اساس ماده ۴ قانون تملک آپارتمان‌ها، توسط مدیر و متناسب با متراژ هر واحد تعیین می‌شود. مدیر وظیفه دارد برای جمع‌آوری شارژهای ماهیانه و هزینه‌های مقطعی اقدام کند و هزینه‌های مربوط به آسانسور (هزینه تعمیرات و …) و درج شده در قانون آسانسور هم در همین دسته می‌گنجد.مدیر موظف است لوازم حفظ و نگهداری آسانسور ساختمان را از محل درآمد شارژ ماهیانه تهیه کند. این لوازم شامل لوازم شوینده، لامپ و روغن برای روغن­کاری آسانسور می‌شود در صورتی که ساکنین یکی از واحدها و یا بستگانشان خسارتی به آسانسور و هر یک از اموال عمومی وارد کنند، آن واحد موظف است بر اساس تصمیمات مدیر ساختمان و قانون آسانسور در آپارتمان‌ها خسارت وارد شده را جبران کند. آسانسورها بخشی حساس از ساختمان هستند و در صورت بی‌توجهی به مشکلات و هشدارهای سیستم آسانسور، ممکن است خطرات جدی را برای ساکنین ساختمان ایجاد کنند. به همین علت بررسی دائمی وضعیت آسانسورها در آپارتمان‌ها مسئله­­ای ضروری است و توجه به امنیت آن بسیار مهم است. بررسی وضعیت این بخش از ساختمان‌ها باید به صورت دوره‌ای و منظم انجام شود.

مسئله نگهداری و جلوگیری از آسیب‌های این بخش از ساختمان آن قدر مهم است که در مقررات ملی ساختمان‌ها بخشی برای نگهداری و مراقبت از آسانسورها وجود دارد. در این قانون آمده است که مالکان ساختمان و نماینده قانونی آن‌ها که می‌تواند مدیر ساختمان باشد، وظیفه دارند ماهی یک بار، همه قطعات مربوط به آسانسور را بررسی کنند اگر بخشی از آسانسور نیاز به تعمیر یا تعویض داشت، در اسرع وقت اقدام به تعمیر و یا تعویض کنند و خبر اختلال در آسانسور را به صورت عمومی به سایر ساکنان اعلام کنند تا کسی از آسانسور در این موقعیت استفاده نکند.

همان گونه که توضیح داده شد، آسانسورها دستگاه‌هایی حساس هستند و با وجود حساسیت و خطراتی که می‌توانند در صورت عدم توجه به اختلالات ایجاد کنند، مدام در حرکت هستند و میزان استفاده از آنان بالاست. در نتیجه استهلاک بالایی نیز دارند.

در مقررات ملی آپارتمان‌ها در مورد قانون آسانسور ذکر شده است که هر سال باید آسانسورها کامل و با جزییات بررسی شوند. به این معنی که دستگاه خاموش شود و از بازرس و مهندس متخصص برای بررسی تمام و کمال آن استفاده کرد. برای بازرسی بهتر است قراردادی سالانه با شرکت‌های معتبر دارای تأییدیه صلاحیت از سازمان ملی استاندارد، استفاده کرد. در تمام مراحل نصب، تعمیر و بازرسی بهتر است یک مهندس متخصص حضور داشته باشد

در مقررات ملی آپارتمان‌ها در مورد قانون آسانسور ذکر شده است که هر سال باید آسانسورها کامل و با جزییات بررسی شوند. به این معنی که دستگاه خاموش شود و از بازرس و مهندس متخصص برای بررسی تمام و کمال آن استفاده کرد بازرس‌های متخصص همه نکات را در بررسی آسانسورها مورد توجه قرار می‌دهند. از جمله نکاتی که آنان رعایت می‌کنند ثبت تمام مشاهدات و تحویل آنان به مدیر ساختمان است. مدیر نیز می‌تواند موارد ثبت شده توسط متخصص و مهندس آسانسور را به صورت کتبی و رسمی به ساکنین آپارتمان ابلاغ کند تا در صورت وجود مشکلات، برای حل آنان هر چه سریع‌تر اقدام کنند و از بروز خطرات جانی و مالی غیرقابل جبران جلوگیری کنندساختمان‌های قدیمی در برابر قانون آسانسور به دو دسته تقسیم می‌شوند:

  • ساختمان‌هایی که از قبل محلی برای نصب آسانسور قرار داده‌اند
  • ساختمان‌هایی که محلی برای نصب آسانسور ندارند

در ساختمان‌های گروه اول، مشکلات زیادی برای نصب آسانسور وجود ندارد و اگر هم بحثی ایجاد شود بر سر مسائل مادی و هزینه‌ها است. در صورتی که در ساختمان‌های گروه دوم مسائل اساسی‌تر است، زیرا از قبل محلی برای آسانسور تعبیه نشده است و به همین علت اگر برخی از ساکنین قصد نصب آسانسور داشته باشند، برای تعیین محل نصب باید از قسمت مشاع و یا بخشی از واحدها استفاده کنند. در این صورت ممکن است ساکنین طبقه اول و همکف برای نصب آسانسور راضی نشوند.

کارشناسان برای نصب آسانسور در ساختمان‌هایی که محل تعبیه آسانسور ندارند، موقعیت ساختمان را با دقت بررسی می‌کنند و هزینه‌های نصب آسانسور با جزییات بررسی می‌شود و پس از آن، ساکنین می‌توانند برای نصب آسانسور، تصمیم‌گیری کنند.

 امکان حمل بار و یا اسباب‌کشی با آسانسور

اگر آسانسور به منظور حمل بار و جا به جایی وسایل تعبیه نشده است، نباید از آن برای این کار استفاده شود. ساختار آسانسورهای مخصوص حمل بار با ساختار آسانسورهای نفربر متفاوت است. برخی افراد با توجه به ظرفیت هر آسانسور، از آن برای حمل بار استفاده می‌کنند و وزن تعیین شده را با وسایل می‌سنجند،

 طبق قانون آسانسور و ماده 56، اسباب‌کشی با آسانسور که مخصوص حمل و نقل انسان است، ممنوع است و ممکن است خساراتی را چه به صورت آنی و چه در درازمدت بر این وسیله عمومی وارد کند.